माय मरो पण... (Let such mother die...)

‘माय मरो पण ‘बाप’ जगो!’
(ललित लेख ११; © डॉ. अमित)
(#१००_शब्दांत_कथा)
(#100_word_story)

छायाचित्र: साभार गुगल

तीन दिवसांपासून सतत ‘झटके’ येतात म्हणून एका ‘बापा’ने ओपीडीत आणलेला नऊ वर्षांचा मुलगा!

त्याची ‘हिस्ट्री’ घेताघेता मी ‘फॅमिली हिस्ट्री’पर्यंत पोहोचलो...

“दोन वर्साआदी ज्यादिशी ‘ह्यो’ ‘मतिमंद हाय’ म्हून डाक्टरानं सांगितलं, त्यज्या दुसऱ्याच दिशी दुन्ही लेकरं टाकून ‘ह्य’जी आई पळून गिली..! जमत न्हवतं तरी दुनीबी पोरं म्याच सांबाळली...”

“‘ह्य’च्या आईला महिना हजार रूपये पोटगी जाती माजी... कोर्टानं उरपाटा निकाल दिला... पोरं ‘ती’ ‘टाकून’ गेली, तरीबी शिक्षा मलाच..! तिज्या घरच्यांच्या वरपर्यंत वळकी हायंत... आमी पडलो गरीब; काळं कुत्रं इचारत न्हाई आमास्नी...”

“‘ह्यो’ रडला न्हाई जलमला तवा; खरं ‘ह्य’ची आई रोज रडवती आमास्नी...”

“... लई दमवतंय पोरगं, पर ‘बाप’ हाय... हात नाय सोडायचा मी ‘त्य’चा कदी..!”

(संपूर्ण सत्य घटनेवर आधारित)

(© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील,
एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र))
केवळ वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५
www.dramittukarampatil.blogspot.com
www.trekdoctoramit.blogspot.com