Skip to main content

‘फाटक्या कपड्यातला ‘भिकारी’ बाप’ (The father- torn deep inside!)

‘फाटक्या कपड्यातला ‘भिकारी’ बाप’ (The father- torn deep inside!)
(ललित लेख १४; © डॉ. अमित)




“काहीतरी दे, ‘बाळा’... दोन दिवस उपाशी आहे...”

“पुढे जा ‘बाबा’,” गाडीची काच खाली करून तो बोलतो!

“एका भिकाऱ्याचं बोलणं इतकं शालीन कसं काय?!”

“ओऽऽ बाबा, थांबा... बोलायचंय तुमच्याशी.”


... ... ... ... ... ... ...


“बोला...”

“काही नाही. भिकारी असूनसुद्धा तुमची भाषा इतकी छान कशी? आहात कोण तुम्ही?”

“... (हसून)... मी संपन्न-सुसंस्कृत घरचा आणि उच्चशिक्षित आहे... पण, मुलगा पत्निप्रीतीने आणि मी पुत्रप्रेमाने आंधळा झालो... सगळं मुलग्याच्या नावावर केलं... ... ... त्याने मला घराबाहेर काढलं...”

“अरेरे, इतक्या चांगल्या बापाला ‘ओळखले’ नाही त्याने?!”

“हं... आता ‘पाहिलं’ तरी खुरट्या दाढीच्या, तुटक्या चपला घातलेल्या, चिंध्यांआडच्या ‘फाटक्या बापाला’ ‘ओळखणार’ही नाही तो!”

“ओह्... करतो काय तो आणि असतो कुठे?”

“... हा काय... समोरच तर बसलाय माझ्या... मलाच ‘भिकारी ठरवून’!!!”



(© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील,
एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र))
केवळ वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५ 
www.dramittukarampatil.blogspot.com 
www.trekdoctoramit.blogspot.com

Comments

  1. Ha prakar vadhat ahe....! Dukhdayak...!

    ReplyDelete
  2. मला मुलगा हवा म्हणून व नंतर मुलाच्या प्रेमी आपण आयुश्याच्या सर्व कमाईची उतार वयात आर्थिक नियोजन न करणाऱ्या बापा साठी हा विचार करायला लावणारा एक उत्तम लेख.... 👍👌

    ReplyDelete
  3. हे खरंय ? जर असेल तर भयंकर आहे हे सर्व ।

    ReplyDelete
  4. आपल्या १०० शब्दात एखादे चलचित्र डोळ्याडोउभे राहते..आशी रचणा आपल्ल्या वाचणामुळे शक्य आहे. आपया छंदाला नमस्कार.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..!

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..! पहाटे ‘जॉगिंग’साठी करूळ घाटात गेलो होतो. घाटाच्या मध्यावर एक ऊसाचा ट्रक उलटलेला दिसला. “कुणाला लागलं आहे का?” तिथे बसलेल्या शेतकऱ्याला मी विचारले. “न्हाई, सायेब... मेलो असतो तर चाललं असतं... ऊस पण गेला आन् गाडी पण गेली,” तो. “काही मदत हवी असेल तर सांगा,” मी. फिरून परत येईपर्यंत शेतकऱ्याच्या घरची माणसं तिथे पोहोचली होती. ‘वरसाची कमाई पाण्यात गेली’ म्हणून ती मोठमोठ्यानं रडत होती. . . . त्याच रस्त्यावरून जाणाऱ्या एका कारमधून एक स्त्री खाली उतरून शेतकऱ्याला म्हणाली, “थोडा ऊस द्या की... संक्रातीला पूजा करायला पाहिजेत.” “परसंग काय आन् तुमचं काय, ताई?! घ्या ऊस... पर हे ऐकण्यापेक्षा मी मेलो असतो तर..,” आशाळभूत शेतकरी हतबलपणे म्हणाला. (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम.बी.बी.एस.,एम.डी. (बालरोग)) (© सदर लेखाचे सर्व हक्क लेखकाधीन आहेत.) (सदर लेखकाचा दुसरा वाचनीय ब्लॉग- www. dramittukarampatil.blogspot.com )

मरणाचा चॉईस... (The choice of death...)

“मरणाचा चॉईस” (ललित लेख ३३, © डॉ. अमित) * तळटीप स्टेशनात विश्रांती घेणारे मालगाडीचे इंजिन शेजारच्या इंजिनाला म्हणाले, “माझी चाकं धुऊन मी केलेलं पाप जाणाराय का? धुवायचं सोड; ते लपवता तरी येणारंय का?” . . . “... आपण माणसं थोडीच आहोत; गंगेच्या पाण्यात डुबकी मारून ‘केलेली’ पापं ‘धुवायला’..?” . . . दुसरे इंजिन बिथरून म्हणाले, “झालंय काय तुला आज? चक्क ‘माणसा’सारख्या पापपुण्याच्या गोष्टी करतोयंस..!” . . . “... काय करू मग, सांग ना... काल ‘त्या’ गोरगरिबांना मी चाकाखाली चिरडले... रक्तामासांने भिजलो... ‘घामा’ने दरवळलो... चाकं धुतली; पण, झालेल्या पापाचं..?” . . . “... कसलं पाप? उलट जीवन‘चक्रा’तून ‘सोडवलंस’ तू त्यांना... आजाराने नाहीतर भुकेने; मरणारच होते ते... आणि, मरायचा तरी ‘चॉईस’ कुठंय गरिबांना..! जिवंतपणी कुणी विचारपूस केली त्यांची, जी आत्ता होणाराय?” . . . “... माणसं नाही रे; माणुसकीच मेलीय चाकांखाली..!” (* तळटीप- सदर चित्र हे मी फेसबुकवरून डाउनलोड केले असून ते बनविणाऱ्याचे नाव मला सापडले नाही. चित्राचे संपूर्ण क्रेडिट हे संबंधित चित्रकाराचेच आहे.) (...

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (To be or not to be...) (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2)

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2) (© डॉ. अमित, ललित लेख ३७) ✓ प्रसंग १- “कशाला एवढं ‘टेन्शन’ घेताय, सर? लाख-दोनलाख घ्या आणि करून टाका सही... तुम्हाला नको असतील तर ‘वर-खाली’ वाटून टाका...” “जोशी, फार बोलू नका... सेक्रेटरी आहात, सेक्रेटरीसारखे रहा... मला माहितीये ‘काय बरोबर, काय चूक’ ते...” “... साहेऽब, माझेही केस उगाच नाही पांढरे झाले... तुम्ही कालपरवाचे... तुमच्या भल्याचंच सांगतोय... बघा ‘वरून’ फोन येतो की नाही ते...” ✓ प्रसंग २- साहेबांना त्यांच्या साहेबांचा फोन येतो... “संदीप, तुला माहितीये, दरवर्षी १००-१२५ लोक आयएएस होतात... तू काही एकटाच नाहीस... मर्यादेत रहा... रहेजाच्या फाईलवर सही करून टाक... आदेश समज हवंतर...” “... पण, सर..,” फोन कट होतो... ✓ प्रसंग ३- “काय करू मी..? माझे संस्कार, तत्त्वं, स्वच्छ चारित्र्याची तळमळ, गरिबांना न्याय... सगळं एकदम पाण्यात..! ” (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम. बी. बी. एस., एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र)) वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५ www.dramittukarampatil.blogspot.com www.trekdoctoramit.blogspot.com