Skip to main content

राशोमोन! (Rashomon)

“राशोमोन” (Rashomon)#

(ललित लेख २८; © डॉ. अमित)
(सत्य घटनेवर आधारित)

#१००_शब्दांत_कथा
#100_word_story


२०१५; ग्रामीण रुग्णालय, विरार.

मी एका साडेतीन वर्षांच्या मुलीचे ए. डी. सी.* भरतोय.
बाजूलाच पोलिशी चौकशी चालूयं.

तीन बाजू-

(१) पहिली-

समोरच मुलीचा बाप!

“काय झालं होतं मुलीला?”

“पावण्याच्या लग्नातनं चालत येत हूतो सायेब... वाट्ंला अंदार हुता... बंदाऱ्याचा काट दिसला नसंल पुरगीला... तोल जाऊन खाली मोट्या कातळावर पडली...”

(२) दुसरी-

मुलीची आई.

न विचारताच, “... ह्यनंच ढकलून दिलं माज्या पोरीला. संशे घेत हुता माज्यावर... काल पोरीचा काटा काडला ××××नं... झोडा त्यला स्ठेशनात निऊन...”

(३) खरी-

पोलिस पंचनामा.

“मयत मुलीच्या आईचे लग्नात उपस्थित असलेल्या ***** नामे व्यक्तीशी अनैतिक संबंध होते. मयताच्या वडिलाने सदरबाबत जाब विचारला असता चिडून जाऊन महिला आणि तिच्या प्रियकराने संगनमताने मुलीला बंधाऱ्यावरून ढकलून देऊन तिचा घातपात केला.”



[# राशोमोन- जगप्रसिद्ध सिनेदिग्दर्शक अकिरो कुरोसावा यांचा १९५० साली जपानी भाषेत आलेला गोल्डन लायन, गोल्डन ग्लोब, अकॅडमी अवॉर्ड्सने सन्मानित प्रसिद्ध चित्रपट. यामध्ये एकाच प्रसंगाची तथाकथित साक्षीदारांनी मांडलेल्या बाजू आणि नंतर मृत व्यक्तीने स्वतःहून प्लँचेटद्वारे स्वतःच्या खुनाबद्दल दिलेली माहिती आणि त्याअनुषंगाने समोर आलेल्या विचित्र बाजू यांचे चित्रण करण्यात आलेले आहे.]

[* ए. डी. सी. (ADC)= Advanced Death Certificate= अंतरिम मृत्यू दाखला]


(© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील,
एम. बी. बी. एस., एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र))
केवळ वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५

www.trekdoctoramit.blogspot.com

Comments

  1. तशीच काहीशी 3 बाजु असलेली(भासवलेली) कथा नाना पाटेकर यांची प्रमुख भुमिका असलेल्या "आपला माणुस" या चित्रपटाची आहे.

    ReplyDelete
  2. भाषा अतिशय सुंदर व ताळमेळ उत्कृष्ट आहे भाषेचा अभ्यास वाखाणण्याजोगा आहे

    ReplyDelete
  3. भाषा अतिशय सुंदर व ताळमेळ उत्कृष्ट आहे भाषेचा अभ्यास वाखाणण्याजोगा आहे

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..!

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..! पहाटे ‘जॉगिंग’साठी करूळ घाटात गेलो होतो. घाटाच्या मध्यावर एक ऊसाचा ट्रक उलटलेला दिसला. “कुणाला लागलं आहे का?” तिथे बसलेल्या शेतकऱ्याला मी विचारले. “न्हाई, सायेब... मेलो असतो तर चाललं असतं... ऊस पण गेला आन् गाडी पण गेली,” तो. “काही मदत हवी असेल तर सांगा,” मी. फिरून परत येईपर्यंत शेतकऱ्याच्या घरची माणसं तिथे पोहोचली होती. ‘वरसाची कमाई पाण्यात गेली’ म्हणून ती मोठमोठ्यानं रडत होती. . . . त्याच रस्त्यावरून जाणाऱ्या एका कारमधून एक स्त्री खाली उतरून शेतकऱ्याला म्हणाली, “थोडा ऊस द्या की... संक्रातीला पूजा करायला पाहिजेत.” “परसंग काय आन् तुमचं काय, ताई?! घ्या ऊस... पर हे ऐकण्यापेक्षा मी मेलो असतो तर..,” आशाळभूत शेतकरी हतबलपणे म्हणाला. (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम.बी.बी.एस.,एम.डी. (बालरोग)) (© सदर लेखाचे सर्व हक्क लेखकाधीन आहेत.) (सदर लेखकाचा दुसरा वाचनीय ब्लॉग- www. dramittukarampatil.blogspot.com )

मरणाचा चॉईस... (The choice of death...)

“मरणाचा चॉईस” (ललित लेख ३३, © डॉ. अमित) * तळटीप स्टेशनात विश्रांती घेणारे मालगाडीचे इंजिन शेजारच्या इंजिनाला म्हणाले, “माझी चाकं धुऊन मी केलेलं पाप जाणाराय का? धुवायचं सोड; ते लपवता तरी येणारंय का?” . . . “... आपण माणसं थोडीच आहोत; गंगेच्या पाण्यात डुबकी मारून ‘केलेली’ पापं ‘धुवायला’..?” . . . दुसरे इंजिन बिथरून म्हणाले, “झालंय काय तुला आज? चक्क ‘माणसा’सारख्या पापपुण्याच्या गोष्टी करतोयंस..!” . . . “... काय करू मग, सांग ना... काल ‘त्या’ गोरगरिबांना मी चाकाखाली चिरडले... रक्तामासांने भिजलो... ‘घामा’ने दरवळलो... चाकं धुतली; पण, झालेल्या पापाचं..?” . . . “... कसलं पाप? उलट जीवन‘चक्रा’तून ‘सोडवलंस’ तू त्यांना... आजाराने नाहीतर भुकेने; मरणारच होते ते... आणि, मरायचा तरी ‘चॉईस’ कुठंय गरिबांना..! जिवंतपणी कुणी विचारपूस केली त्यांची, जी आत्ता होणाराय?” . . . “... माणसं नाही रे; माणुसकीच मेलीय चाकांखाली..!” (* तळटीप- सदर चित्र हे मी फेसबुकवरून डाउनलोड केले असून ते बनविणाऱ्याचे नाव मला सापडले नाही. चित्राचे संपूर्ण क्रेडिट हे संबंधित चित्रकाराचेच आहे.) (...

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (To be or not to be...) (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2)

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2) (© डॉ. अमित, ललित लेख ३७) ✓ प्रसंग १- “कशाला एवढं ‘टेन्शन’ घेताय, सर? लाख-दोनलाख घ्या आणि करून टाका सही... तुम्हाला नको असतील तर ‘वर-खाली’ वाटून टाका...” “जोशी, फार बोलू नका... सेक्रेटरी आहात, सेक्रेटरीसारखे रहा... मला माहितीये ‘काय बरोबर, काय चूक’ ते...” “... साहेऽब, माझेही केस उगाच नाही पांढरे झाले... तुम्ही कालपरवाचे... तुमच्या भल्याचंच सांगतोय... बघा ‘वरून’ फोन येतो की नाही ते...” ✓ प्रसंग २- साहेबांना त्यांच्या साहेबांचा फोन येतो... “संदीप, तुला माहितीये, दरवर्षी १००-१२५ लोक आयएएस होतात... तू काही एकटाच नाहीस... मर्यादेत रहा... रहेजाच्या फाईलवर सही करून टाक... आदेश समज हवंतर...” “... पण, सर..,” फोन कट होतो... ✓ प्रसंग ३- “काय करू मी..? माझे संस्कार, तत्त्वं, स्वच्छ चारित्र्याची तळमळ, गरिबांना न्याय... सगळं एकदम पाण्यात..! ” (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम. बी. बी. एस., एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र)) वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५ www.dramittukarampatil.blogspot.com www.trekdoctoramit.blogspot.com