Skip to main content

“माणुसकीतही ‘दुटप्पीपणा’ असतो तर!” (Hypocrisy in humanity!)

“माणुसकीतही ‘दुटप्पीपणा’ असतो तर!”

(ललित लेख ७; © डॉ. अमित)
(#१००_शब्दांत_कथा)
(#100_word_story)

किडनीच्या चौथ्या स्टेजच्या कर्करोगाचे निदान झाल्यामुळे भविष्य अंधकारमय झालेला साडेतीन वर्षांचा एक मुलगा.

डॉक्टर रुग्णाच्या वडिलांना समजावतायंत, “प्रयत्न करू; पण फार काही फायदा होईल असं वाटत नाही.”

वडील म्हणतात, “सगळे प्रयत्न करा डॉक्टर. गाडी विकली आहे, पाहिजे तर घरदार विकतो; पण बरं करा त्याला.”

रुग्णाचे वडील संध्याकाळी माझ्याबरोबर गेटपर्यंत बोलत येतात.

गेटजवळ कुत्र्याचं एक पिल्लू मागचे दोन्ही पाय लुळे झालेल्या अवस्थेत पडलंय. त्याची आई काळजीने चाटतेय त्याला!

बोलत-बोलत जास्त जवळ गेल्यामुळे ती कुत्री आमच्यावर गुरगुरते.

‘ते' “वडील” जोरदारपणे एक दगड कुत्रीच्या दिशेने भिरकावतात. ती विव्हळते!

डोळ्यांसमोर राहतं ते ‘लुळं पिल्लू’... आणि कोणत्यातरी ‘वडिलां’नी मारल्यामुळे झालेल्या असह्य वेदनांनी तळमळणारी ‘असहाय्य’ “आई”!!!



(© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील,
एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र))
केवळ वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५
www.dramittukarampatil.blogspot.com
www.trekdoctoramit.blogspot.com

Comments

  1. compassion so low only up to his child

    ReplyDelete
  2. अतिशय समर्पक लेख 🙏🙏

    ReplyDelete
  3. अतिशय समर्पक लेख 🙏🙏

    ReplyDelete
  4. दोघांच्या वेदना सारख्याच आहेत पण भूमिका वेगवेगळ्या एकाकडे एकाकडे ताकत आणि दुसऱ्याकडे अगतिकता कुत्र्याच्या पिल्लाची आई अगतिक आणि रुग्णाचा बाप ताकतवर, रुग्णाचा बाप अगतिक डॉक्टर ताकतवर भूमिका बदलली की अगतिकता पण बदलते । शेवटी माणुसकीपण ताकतीनुसार बदलते ।

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..!

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..! पहाटे ‘जॉगिंग’साठी करूळ घाटात गेलो होतो. घाटाच्या मध्यावर एक ऊसाचा ट्रक उलटलेला दिसला. “कुणाला लागलं आहे का?” तिथे बसलेल्या शेतकऱ्याला मी विचारले. “न्हाई, सायेब... मेलो असतो तर चाललं असतं... ऊस पण गेला आन् गाडी पण गेली,” तो. “काही मदत हवी असेल तर सांगा,” मी. फिरून परत येईपर्यंत शेतकऱ्याच्या घरची माणसं तिथे पोहोचली होती. ‘वरसाची कमाई पाण्यात गेली’ म्हणून ती मोठमोठ्यानं रडत होती. . . . त्याच रस्त्यावरून जाणाऱ्या एका कारमधून एक स्त्री खाली उतरून शेतकऱ्याला म्हणाली, “थोडा ऊस द्या की... संक्रातीला पूजा करायला पाहिजेत.” “परसंग काय आन् तुमचं काय, ताई?! घ्या ऊस... पर हे ऐकण्यापेक्षा मी मेलो असतो तर..,” आशाळभूत शेतकरी हतबलपणे म्हणाला. (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम.बी.बी.एस.,एम.डी. (बालरोग)) (© सदर लेखाचे सर्व हक्क लेखकाधीन आहेत.) (सदर लेखकाचा दुसरा वाचनीय ब्लॉग- www. dramittukarampatil.blogspot.com )

मरणाचा चॉईस... (The choice of death...)

“मरणाचा चॉईस” (ललित लेख ३३, © डॉ. अमित) * तळटीप स्टेशनात विश्रांती घेणारे मालगाडीचे इंजिन शेजारच्या इंजिनाला म्हणाले, “माझी चाकं धुऊन मी केलेलं पाप जाणाराय का? धुवायचं सोड; ते लपवता तरी येणारंय का?” . . . “... आपण माणसं थोडीच आहोत; गंगेच्या पाण्यात डुबकी मारून ‘केलेली’ पापं ‘धुवायला’..?” . . . दुसरे इंजिन बिथरून म्हणाले, “झालंय काय तुला आज? चक्क ‘माणसा’सारख्या पापपुण्याच्या गोष्टी करतोयंस..!” . . . “... काय करू मग, सांग ना... काल ‘त्या’ गोरगरिबांना मी चाकाखाली चिरडले... रक्तामासांने भिजलो... ‘घामा’ने दरवळलो... चाकं धुतली; पण, झालेल्या पापाचं..?” . . . “... कसलं पाप? उलट जीवन‘चक्रा’तून ‘सोडवलंस’ तू त्यांना... आजाराने नाहीतर भुकेने; मरणारच होते ते... आणि, मरायचा तरी ‘चॉईस’ कुठंय गरिबांना..! जिवंतपणी कुणी विचारपूस केली त्यांची, जी आत्ता होणाराय?” . . . “... माणसं नाही रे; माणुसकीच मेलीय चाकांखाली..!” (* तळटीप- सदर चित्र हे मी फेसबुकवरून डाउनलोड केले असून ते बनविणाऱ्याचे नाव मला सापडले नाही. चित्राचे संपूर्ण क्रेडिट हे संबंधित चित्रकाराचेच आहे.) (...

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (To be or not to be...) (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2)

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2) (© डॉ. अमित, ललित लेख ३७) ✓ प्रसंग १- “कशाला एवढं ‘टेन्शन’ घेताय, सर? लाख-दोनलाख घ्या आणि करून टाका सही... तुम्हाला नको असतील तर ‘वर-खाली’ वाटून टाका...” “जोशी, फार बोलू नका... सेक्रेटरी आहात, सेक्रेटरीसारखे रहा... मला माहितीये ‘काय बरोबर, काय चूक’ ते...” “... साहेऽब, माझेही केस उगाच नाही पांढरे झाले... तुम्ही कालपरवाचे... तुमच्या भल्याचंच सांगतोय... बघा ‘वरून’ फोन येतो की नाही ते...” ✓ प्रसंग २- साहेबांना त्यांच्या साहेबांचा फोन येतो... “संदीप, तुला माहितीये, दरवर्षी १००-१२५ लोक आयएएस होतात... तू काही एकटाच नाहीस... मर्यादेत रहा... रहेजाच्या फाईलवर सही करून टाक... आदेश समज हवंतर...” “... पण, सर..,” फोन कट होतो... ✓ प्रसंग ३- “काय करू मी..? माझे संस्कार, तत्त्वं, स्वच्छ चारित्र्याची तळमळ, गरिबांना न्याय... सगळं एकदम पाण्यात..! ” (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम. बी. बी. एस., एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र)) वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५ www.dramittukarampatil.blogspot.com www.trekdoctoramit.blogspot.com