Skip to main content

“भडका: स्टोव्हचा... की, नात्यांचा..?” (The blown up relations...)

“भडका: स्टोव्हचा... की, नात्यांचा..?”
(The blown up relations...)

(ललित लेख ४२,
© डॉ. अमित)




एम. बी. बी. एस.ला असताना ‘शल्यचिकित्सा’ विभागातील ‘जळीतकक्षा’तील* पहिलाच दिवस!
.
.
.

९०% भाजलेल्या एका महिलारुग्णाचा पोलिस जबाब घेतायंत...
.
.
.

“ताई, नीट सविस्तर सांग काय ते... सासरचे जाच करत होते का..?” महिला पी. एस. आय. म्हणाल्या.
.
.
.

“नाही, नाही... खूप चांगली माणसं आहेत हो ती... सासू-सासरे तर माई-आण्णांसारखे प्रेम करतात माझ्यावर... नवरा तर इतके लाड करतो की...”
.
.
.

“मग नक्की झालं काय?”
.
.
.

“काही नाही मॅडम, स्वयंपाकाला घेतलं होतं सकाळी... काही केल्या स्टोव्ह पेटतच नव्हता... प्रेशर वाढवले... काडी पेटवली... तर अचानक स्फोटच झाला... नंतरचं काहीच आठवत नाही...”
.
.
.

“नंतरचं..? म्हणजे, आधीचं नीट आठवतंय तुला...”
.
.
.

“हो... क्का, काय झालं..?”
.
.
.

“ताई, स्टोव्ह नव्हता तुझ्या घरी... कधीच!!! झडती-जबाब झालेत आमचे... ... मरणाच्या दारात तरी निदान खरं बोलायचंस..!”


*= Burn Ward


अमित सुमन तुकाराम पाटील,
एम. बी. बी. एस., एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र))
वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५

Comments

  1. अगदी बरोबर घरात स्टोव्ह नसेल तरीही भडका शेवटी स्टोव्हचाच होतो

    ReplyDelete
  2. पुरुषप्रधान संस्क्रुती

    ReplyDelete
  3. पुरूष संस्कृतीचे हे बोलके उदाहरण . स्री ही भोग वस्तू समजून काही समस्या निर्माण झाली की असेच होते.शेवटी जीवन जगत असताना व मरणानंतरही काही बाबतीत अशीच परिस्थिती येते.

    ReplyDelete
  4. आपण खरा जबाब दिला आणि जर का यातून वाचलो तर....
    पुन्हा तेच. या भितीने एवढे अन्याय अत्याचार भोगून सुध्दा महीला असा जबाब देते.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..!

संक्रांत... त्यांची... अन् आमची पण..! पहाटे ‘जॉगिंग’साठी करूळ घाटात गेलो होतो. घाटाच्या मध्यावर एक ऊसाचा ट्रक उलटलेला दिसला. “कुणाला लागलं आहे का?” तिथे बसलेल्या शेतकऱ्याला मी विचारले. “न्हाई, सायेब... मेलो असतो तर चाललं असतं... ऊस पण गेला आन् गाडी पण गेली,” तो. “काही मदत हवी असेल तर सांगा,” मी. फिरून परत येईपर्यंत शेतकऱ्याच्या घरची माणसं तिथे पोहोचली होती. ‘वरसाची कमाई पाण्यात गेली’ म्हणून ती मोठमोठ्यानं रडत होती. . . . त्याच रस्त्यावरून जाणाऱ्या एका कारमधून एक स्त्री खाली उतरून शेतकऱ्याला म्हणाली, “थोडा ऊस द्या की... संक्रातीला पूजा करायला पाहिजेत.” “परसंग काय आन् तुमचं काय, ताई?! घ्या ऊस... पर हे ऐकण्यापेक्षा मी मेलो असतो तर..,” आशाळभूत शेतकरी हतबलपणे म्हणाला. (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम.बी.बी.एस.,एम.डी. (बालरोग)) (© सदर लेखाचे सर्व हक्क लेखकाधीन आहेत.) (सदर लेखकाचा दुसरा वाचनीय ब्लॉग- www. dramittukarampatil.blogspot.com )

मरणाचा चॉईस... (The choice of death...)

“मरणाचा चॉईस” (ललित लेख ३३, © डॉ. अमित) * तळटीप स्टेशनात विश्रांती घेणारे मालगाडीचे इंजिन शेजारच्या इंजिनाला म्हणाले, “माझी चाकं धुऊन मी केलेलं पाप जाणाराय का? धुवायचं सोड; ते लपवता तरी येणारंय का?” . . . “... आपण माणसं थोडीच आहोत; गंगेच्या पाण्यात डुबकी मारून ‘केलेली’ पापं ‘धुवायला’..?” . . . दुसरे इंजिन बिथरून म्हणाले, “झालंय काय तुला आज? चक्क ‘माणसा’सारख्या पापपुण्याच्या गोष्टी करतोयंस..!” . . . “... काय करू मग, सांग ना... काल ‘त्या’ गोरगरिबांना मी चाकाखाली चिरडले... रक्तामासांने भिजलो... ‘घामा’ने दरवळलो... चाकं धुतली; पण, झालेल्या पापाचं..?” . . . “... कसलं पाप? उलट जीवन‘चक्रा’तून ‘सोडवलंस’ तू त्यांना... आजाराने नाहीतर भुकेने; मरणारच होते ते... आणि, मरायचा तरी ‘चॉईस’ कुठंय गरिबांना..! जिवंतपणी कुणी विचारपूस केली त्यांची, जी आत्ता होणाराय?” . . . “... माणसं नाही रे; माणुसकीच मेलीय चाकांखाली..!” (* तळटीप- सदर चित्र हे मी फेसबुकवरून डाउनलोड केले असून ते बनविणाऱ्याचे नाव मला सापडले नाही. चित्राचे संपूर्ण क्रेडिट हे संबंधित चित्रकाराचेच आहे.) (...

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (To be or not to be...) (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2)

“टू बी ऑर नॉट टू बी...” (संदिग्धता- भाग २)(Dilemma- Part 2) (© डॉ. अमित, ललित लेख ३७) ✓ प्रसंग १- “कशाला एवढं ‘टेन्शन’ घेताय, सर? लाख-दोनलाख घ्या आणि करून टाका सही... तुम्हाला नको असतील तर ‘वर-खाली’ वाटून टाका...” “जोशी, फार बोलू नका... सेक्रेटरी आहात, सेक्रेटरीसारखे रहा... मला माहितीये ‘काय बरोबर, काय चूक’ ते...” “... साहेऽब, माझेही केस उगाच नाही पांढरे झाले... तुम्ही कालपरवाचे... तुमच्या भल्याचंच सांगतोय... बघा ‘वरून’ फोन येतो की नाही ते...” ✓ प्रसंग २- साहेबांना त्यांच्या साहेबांचा फोन येतो... “संदीप, तुला माहितीये, दरवर्षी १००-१२५ लोक आयएएस होतात... तू काही एकटाच नाहीस... मर्यादेत रहा... रहेजाच्या फाईलवर सही करून टाक... आदेश समज हवंतर...” “... पण, सर..,” फोन कट होतो... ✓ प्रसंग ३- “काय करू मी..? माझे संस्कार, तत्त्वं, स्वच्छ चारित्र्याची तळमळ, गरिबांना न्याय... सगळं एकदम पाण्यात..! ” (© डॉ. अमित सुमन तुकाराम पाटील, एम. बी. बी. एस., एम. डी. (बालरोग चिकित्साशास्त्र)) वॉट्सॲप संपर्क- ८३२९३८१६१५ www.dramittukarampatil.blogspot.com www.trekdoctoramit.blogspot.com